دل من زندون داره

هنگامی که آخرین قفل در سیاهچال را چفت می کردی،
هنگامی که چشم هایم سیاهی را به دنبال ذره ای نور می کاوید،
هنگامی که هجوم سنگین سکوت صدای آخرین گام هایت را محو می کرد،
آه کشیدم،
و گمان کردم که دیگر درون سینه ام جز ردی از خاکستر، هیچ نمانده است،
آه من نه به گوش تو که به هیچ کجا نخواهد رسید و پژواکش تا ابد میان دیوارهای سرد و سنگیاین گودال، روحم را خواهد سایید.


پ.ن.1. مرد جان به لب رسیده را چه نامند؟
پ.ن.2. خدایا تو آنی که تانی به آنی چپانی جهانی ته استکانی!!